آیین طلب باران در شهرستان تایباد + شعر باران خوانی - پایگاه اطلاع رسانی تایبادخبر

آیین طلب باران در شهرستان تایباد + شعر باران خوانی


آیین طلب باران در شهرستان تایباد + شعر باران خوانی

بارانی خوانی یا آئین طلب باران از جمله قدیمی ترین رسومات منطقه جنوب خراسان و شهرستان تایباد است.

 

به گزارش تایبادخبر، بارانی خوانی یا آئین طلب باران از جمله قدیمی ترین رسومات منطقه جنوب خراسان بوده است. این آئین مشترک از جمله سنت هایی است که وقت معینی نداشته و معمولا در سالها و ایامی که بارندگی بسیار کم در شهرستان بوده، توسط جمعی از کودکان اجرا می گردید.

 

 

اما این آئین چگونه بوده است؟
در گذشته ها زمانی که بارش باران کم می شد، جمعی از کودکان که نماد پاکی و بی گناهی هستند در خارج از روستا جمع شده و به سمت روستا حرکت می کردند. آنها با خواندن اشعاری از خداوند طلب باران می کردند به حرمت مزارات ( پیران و اولیای بزرگ خراسان) و به تشریح تشنگی حیوانات و نباتات می پرداختند تا خداوند بر آنان رحم کرده و رحمت خود را بر سر مخلوقات نازل نماید.

 

 

در مسیر حرکت این گروه، خانه های موجود با اهدای شیرینی و آجیل یا هر چیز دیگری که مورد پسند کودکان بوده و در منزل موجود بوده به کودکان، آنان را بدرقه می کردند. برخی نیز از پشت بام ها با ریختن آب به نشانه روشنایی بر سر کودکان آنان خیس می کردند.

 

 

کودکان با گذشتن از تمام کوچه های روستا به خارج روستا رفته و به تقسیم غنایم می پرداختند، اما نکته حائز اهمیت این است که بسیاری از پیران امروز ما تاکید دارند که خداوند با اندک زمانی پس از این برنامه باران رحمت خود را بر سر مخلوقات منطقه نازل می کرده است.

 

 

سنت ها و رسومات محلی ما، ریشه در باورهای اسلامی ما دارد که متاسفانه امروز سهوا یا عمدا به دست فراموشی سپرده شده است.

 

 

این هم شعر اصلی باران خوانی با لهجه ی تایبادی:

دعای بارانی یا طلب باران
ابر سیاه پر پر
خود را کشیده یک بر
بارون بباره جر جر

الله بده تو باران       به حرمت مزاران

گلهای سرخ لاله
بِم زِرِ خاک مِنالهَ
از غم اُو و جاله(تگرگ)
الله بده تو باران         به حرمت مزاران

گندم که سینه چاکه
یک گَز به زِرِ خاکهَ
از تشنگی هلاکه
الله بده تو باران     به حرمت مزاران

هم بُزا و هم میشان
از تشنگی پریشان
حکم خدای ایشان
الله بده تو باران      به حرمت مزاران

بزغاله ها شیر مایَن
چُوپُونا پنیر مایَن
مالدار میش سیر مایَه
الله بده تو باران      به حرمت مزاران

بزغاله ی  کر کفتر
بغ می زنه سر پَل
از غم شیرِ مادر
الله بده تو باران      به حرمت مزاران

آهو  به کوه چَریدهَ
خَشَه دِ کُم چِغیدهَ
به سر چشمه دویده
یَک چِکِّه اُو ندیده
الله بده تو باران      به حرمت مزاران

اونایی که دیمه کارن
اُوویی به جوی ندارن
امید با تو دارن
الله بده تو باران   به حرمت مزاران

 

 

گفتنی است در چندروز گذشته مردم شهر مشهد ریزه، از توابع بخش میان ولایت شهرستان تایباد اینکار را انجام دادند.

*عامر توکلی

انتهای پیام/

مطالب پیشنهادی :

ارسال نظر

*

Trackbacks