پایگاه اطلاع رسانی تایبادخبر

http://taybadkhabar.ir/wp-content/uploads/2016/11/heder.jpg

ایران هم فریز نفتی را پذیرفت، هم کاهش تولید را +جدول

وزیر محترم نفت و لشکر تبلیغاتی ایشان برای جلسه اوپک جشن پیروزی گرفتند و حتی روزنامه‌ای مثل آرمان از آن تعبیر به برجام نفتی نمودند اما حقیقت قصه چه بود پیروزی بود یا شکست؟
سرویس اقتصاد مشرق – وزیر نفت ماهها قبل مکررا اعلام کردند که سهمیه ایران تولید ۴٫۷ میلیون بشکه است و ایران به هیچ وجه طرح فریز را نخواهد پذیرفت مخالفت بجای وزیر محترم و ایستادگی ایشان، تولید نفت ایران را به مرز ۴ میلیون بشکه در روز رساند اما به ناگاه وزیر در مصاحبه با صدا و سیما پس از اجلاس اوپک اعلام کردند که ایران قرار است ۳٫۹۷۵ میلیون بشکه تولید نماید.

این شوک عجیب زمانی صورت خود را شفاف تر نشان داد که توافقنامه ی اوپک(تصویر زیر که به سادگی در سایت اوپک هم  قابل دسترسی است) منتشر شد سطح تولید ایران برای شش‌ماهه ی اول سال ۲۰۱۷ (قابل تمدید به ششماهه ی دوم) بر خلاف گفته ی وزیر  ۳٫۹۷۵ میلیون بشکه نیست بلکه  ۳٫۷۹۷ میلیون بشکه  است:

1966766_170

جدول فوق به وضوح ۴٫۵ درصد کاهش تولید را برای ایران در نظر گرفته است همانگونه که برای عربستان و قطر،امارات، عراق و … هم همین میزان کاهش در نظر گرفته شده است:

 1966765_904

ایران که قرار بود فریز را هم نپذیرد نه تنها فریز را پذیرفته بلکه در یک نرمشی (که قطعا قهرمانانه نیست) و با یک چرخشی در حد عقب‌گرد کامل، کاهش ۴٫۵ در صدی یا ۱۷۸ هزاربشکه ای را پذیرفته است! شاید برخی بگویند در یک حرکت هماهنگ همه پذیرفته اند و ایران برای حفظ اوپک چنین کاری کرده است اما وضع فاجعه بارتر از این است که اینگونه توصیف شود بهتر است سهمیه ی تولید ایران و اعضای اصلی اوپک بررسی شود؟  چرا که برای ایران کمی اوضاع قمر در عقرب تر است.واقعیت این است که سهمیه ی تولید ایران در اوپک ۴٫۷ میلیون بشکه است ( این رقم مکرر گفته های وزیر طی ماههای گذشته هم منعکس شده است) ایران که بسیار کمتر از سهمیه نفت تولید می کند چرا باید تولید خود را کاهش بدهد؟ عمق فاجعه زمانی مشخص می شود که بدانیم کشوری مثل عربستان، عراق و امارات بسیار بیشتر از سهمیه ی خود تولید می کنند و در شرایط فعلی حتی  اگر این کاهش محدود را هم اجرا کنند باز عربستان حدود سه میلیون، عراق حدود ۵۵۰ هزار و امارات حدود ۲۴۰ هزار بشکه بیشتر از سهمیه ی خود تولید خواهند کرد.

پذیرش کاهش تولید ایران با هیچ منطقی حتی حفظ اوپک سازگار نیست دیگر کشورها بخشی از زیاده خواهی خود را کم کرده اند ولی ایران از سهمیه ی خود کم کرده است! اوپک اگر نتواند یا نخواهد نظام سهمیه بندی را اعلام و اعمال کند دیگر چه مزیتی جز به رسمیت بخشیدن به زیاده خواهی های برخی کشورها خواهد داشت؟

این توافقنامه صریحا می گوید ایران کاهش تولید به ۳٫۷۹۷  میلیون بشکه ای و فریز در این سطح را پذیرفته است.  بهتر است وزیر محترم  این فاجعه را که به عنوان یک فتح الفتوح قدرت مذاکره ایرانی و همکاری با دشمنان برای منافع مشترک! در بخش خبر تلوزیون جا می زنند موارد زیر را توضیح دهند:

الف: ایران که مکررا اعلام می کرد با فریز موافق نیست چرا در این طرح برای ۶ ماه (قابل تمدید به یکسال) فریز را پذیرفته است؟

ب: بدتر از فریز، ایران کاهش ۱۷۸ هزار بشکه ای را پذیرفته است ایران که عملا ۷۵۰ هزاربشکه کمتر از سهمیه ی خود تولید می کند چرا ایران که کمتر از سهمیه تولید می کند باید تولید را کاهش دهد؟

ج: این اقدام تولید ۴٫۷۵ میلیونی را با ۳٫۷۹۷ میلیون بشکه تولید عوض کرده است در آینده چگونه اختلاف حدود ۹۰۰ هزار بشکه ای را در اوپک می خواهد جابیندازد؟

د: عربستان با چه منطق مذاکره ای سه میلیون بشکه بیش از سهمیه و سایر کشورهای تولید کننده ی اصلی، (که بیشتر از سهمیه تولید می کنند) تولید داشته باشد اما ایران حق تولید در حد سهمیه خود هم نداشته باشد؟

ه: چرا منافع مذاکرات، همیشه برای ایران ضرر خالص است؟ فراموش نمی کنیم زمانی که ایران با قدرت گفت به دنبال سهم خود بود توانست به سطح تولید ۳٫۹۷۵ میلیونی برسد چرا مذاکره برای ما همیشه یعنی عقبگرد؟ این بود مفهوم شکست عربستان در مذاکرات نفتی؟

فرستادن دیدگاه


*